.
DMAK
Organizacja
- WAKACJE
- TYGODNIOWY
- NIEDZIELNY
- ZASADY PUNKTACJI
- PUNKTACJE
CZYTANIA
OGŁOSZENIA
KOLORY
W wolnym czasie
HUMOR
ZAGADKI - QUIZ 1
- QUIZ 2
ABC Ministranta
- SZATY
- PRZEDMIOTY
- POSTAWY
- GESTY
- KSIĘGI
- SYMBOLIKA KOLORU
- MODLITWY
- X PRZYKAZAŃ
- ZASADY MINISTRANTA
- ZASADY LEKTORA
- ZASADY ANIMATORA
ŚWIĘTA RUCHOME
SŁOWNIK
PODZIAŁ ROKU
CZĘŚCI MSZY ŚW.
My Sami...
NASZE SPOTKANIA
- ZDJĘCIA
- FILMY
MY SAMI...
TURNIEJ
REGULAMIN 2011
Gesty Liturgiczne
Gesty Liturgiczne:

Bicie się w piersi – Wyraz usposobienia pokutnego i żalu za grzechy, dlatego też przede wszystkim w liturgii występuje w akcie pokutnym.

Lavabo – Obmycie rąk (lavabo) ma miejsce po ofiarowaniu, a przed rozpoczęciem sprawowania liturgii Eucharystycznej. Pierwotnie miało ono znaczenie praktyczne, często po prostu kapłan zmuszony był umyć ręce po przyjmowaniu ofiar w naturze. Dziś gest ten został zachowany, ale ma znaczenie symboliczne – obmycie fizyczne jest oznaką oczyszczenia moralnego. Tak też obmycie rąk interpretuje Mszał Rzymski. Ten charakter obmycia rąk podkreśla modlitwa odmawiana w tym czasie przez celebransa: Obmyj mnie, Panie, z mojej winy i oczyść mnie z grzechu mojego.

Nałożenie rąk – Nałożenie rąk jest gestem, o którym wspomina już Biblia. Stosuje się je przy udzielaniu błogosławieństwa oraz jest gestem towarzyszącym udzielaniu mocy Ducha Świętego (podczas udzielania chrztu, bierzmowania, sakramentu święceń, namaszczenia chorych, rozgrzeszenia w sakramencie pokuty oraz w czasie epiklezy przed przeistoczeniem). Niekiedy nałożenie rąk zastępowane jest wyciągnięciem rąk (np. nad darami ofiarnymi lub nad zgromadzonymi wiernymi podczas udzielania błogosławieństwa).

Pocałunek – Pocałunek jest wyrazem szacunku i czci. Podczas liturgii kapłan całuje ołtarz jako miejsce Ofiary Jezusa oraz księgę Ewangelii, ponieważ zawiera ona słowa samego Zbawiciela. Nadto pocałunkiem czczone są relikwie świętych oraz w Wielki Piątek krzyż.

Podnoszenie oczu – Podnoszenie oczu jest gestem wyrażającym skierowanie duszy i myśli ku Bogu. Miał on ułatwić uświadomienie sobie obecności Bożej. Znany był on w chrześcijaństwie od najdawniejszych czasów. Dziś zachował się w Pierwszej Modlitwie Eucharystycznej zwanej Kanonem Rzymskim.

Pokłon – Pokłon jest znakiem głębokiego szacunku i uwielbienia, choć wyraża również usposobienie pokutne, kiedy wiąże się z uświadomieniem sobie grzeszności (np. w akcie pokuty). Pokłonem oddaje się cześć ołtarzowi, krzyżowi i celebransowi. Rozróżnia się dwa rodzaje pokłonu:
● pokłon głęboki (pochylenie ciała)
– gdy w wyznaniu wiary wspominamy tajemnicę Wcielenia oraz oddając cześć ołtarzowi, na którym nie ma Najświętszego Sakramentu;
● pochylenie głowy
– gdy wymawiamy imiona trzech osób Boskich, Maryi Panny lub świętego, na cześć którego odprawiana jest Msza św., przed podjęciem i po zakończeniu czynności liturgicznej oraz przyjmując błogosławieństwo. Nie wykonują pokłonów ci, którzy niosą krzyż, świece lub Ewangeliarz.

Rozłożenie rąk –Rozłożenie rąk jest gestem wykonywanym przez kapłana podczas odmawiania modlitw (oracji i modlitwy Eucharystycznej). Wyraża ono, że kapłan swoją modlitwą obejmuje, jak wyciągniętymi ramionami, całe zgromadzenie liturgiczne, za cały Lud Boży.

Złożenie rąk –Złożenie rąk jest gestem wyrażającym modlitwę. W geście tym ręce przylegające do siebie skierowane są ku górze, co od dawna w tradycji chrześcijańskiej było znakiem, że nasze myśli, słowa pragniemy skierować ku niebu, a więc ku miejscu przebywania Boga. W świeckich zwyczajach złożenie rąk było wyrazem poddaństwa względem władcy. Gdy przeniesiemy tę interpretację na teren liturgii, wówczas gest ten jest wyrazem uznania naszej zależności od Stwórcy i poddania się Jego woli.

Znak krzyża – Znak krzyża wykonywany jest w dwojaki sposób:
● jako tzw. wielki znak krzyża znany w liturgii od XI w. - kreślony prawą ręką od czoła do serca oraz od lewego do prawego ramienia; otwiera on i zamyka czynności liturgiczne oraz modlitwy wspólne i indywidualne;
● jako kreślenie znaku krzyża na osobach, przedmiotach (na księdze Ewangelii) i samym sobie (np. w czasie Mszy św. przed Ewangelią), które było już znane w III w.; był on znakiem chroniącym przed złymi duchami, udzielającym pomocy w pokusach, umacniającym wiarę i znakiem publicznego jej wyznania.

Znak pokoju – Znak pokoju jest gestem dość różnorodnym w zależności od miejsca i od okoliczności. Dobór tego znaku, ze względu na zróżnicowanie kulturalne terenów, na których sprawuje się liturgię, powierzony został lokalnej konferencji biskupów. Znak pokoju ma swoje źródło w pocałunku pokoju, który był znany w liturgii chrześcijańskiej od samego początku. W kulturze śródziemnomorskiej był znakiem pozdrowienia i czci, a w liturgii – miłości i wzajemnej zgody i dlatego był gestem przygotowującym do Komunii św. Symbolizuje on w ten sposób jedność wspólnoty wierzących.

Obrazek

 
Dziś Obchodzimy
Dzisiejsze święto
Losowy cytat
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Kontakt przez GG
Mateusz: 1230034 GG: 1230034
Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 97
Najnowszy Użytkownik: hallo
Kalendarz

Copyright & copy: Mateusz R: snovis
Do góry

699,797 Unikalnych wizyt

Powered by PHP-Fusion copyright © 2003-2006 by Nick Jones.
Released as free software under the terms of the GNU/GPL license.
 

Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie